http://www.mindtools.com/mnemlsty.html

કવિ ની કલ્પના અધુરી રહી ગઈ

કવિ ની કલ્પના અધુરી રહી ગઈ

એકલવાયા વાયરામાં એક અર્પણા અધુરી રહી ગઈ;

કોણ જાણે ? કોને કહું ? કવિ ની કલ્પના અધુરી રહી ગઈ.

શાળાની પાટલીએ ખોતરી'તી એને,

આંગણાની દીવાલોએ સજાવી'તી એને,

પરિવર્તનની    બારી   એની   નજર    દૂર    કરી  ગઈ;

કોણ જાણે ? કોને કહું ? કવિ ની કલ્પના અધુરી રહી ગઈ.

કદાચ વિષાદ હતો એ કર્મયોગનો,

કદાચ અપવાદ હતો એ સાંખ્યયોગનો,

રમત રમતમાં નિર્ધારણ વર્ષની એ ગણતરી અધુરી રહી ગઈ;

કોણ જાણે  ? કોને કહું  ?  કવિની  કલ્પના   અધુરી  રહી  ગઈ.

આત્મસંયમની ધાર કેરી આરી એને બાંધી,

અડધી રાતે લાકડી તેડી લાવ્યો એતો ગાંધી,

એ  ગાંધી   કેરા  સાથી  ની  મૂરત  અધૂરી  રહી   ગઈ;

કોણ જાણે ? કોને કહું ? કવિ ની કલ્પના અધુરી રહી ગઈ.

એક જ સરખું આપનું આખી રાત ચલાવી આવ્યો,

એના અંતરમાં છાની પણ એક આગ લગાડી આવ્યો,

બેધ્યાન કરી એક ઘટના પાછી તળિયે અણદી ડૂબી ગઈ;

કોણ જાણે ? કોને કહું ? કવિ ની કલ્પના અધુરી રહી ગઈ.

બાતમીઓ નો મહાસાગર અવકાશ તળે ખૂટી ગયો,

ટીપું ટીપું ઉધાર માંગી આશ્વાસન એતો લૂંટી ગયો ,

બસ, કોઈક વ્યક્તિની કાચી ઓળખ એની વાત પૂરી કરી ગઈ;

કોણ જાણે ? કોને કહું ? કવિની  કલ્પના  અધુરી  રહી  ગઈ.

- ઋત્વિક વાડકર